DMR - TDMA



13//

در مورد DMR  و فناوری  TDMA

DMR برای اولین بار در سال 2005 از طریق تفاهم نامه بین تولید کنندگان بیسیم توسط  ETSI (انجمن استانداردهای مخابراتی اروپا ) ایجاد شده است .استانداردی است که جهت ارائه تکنولوژی به کاربران و مصرف کنندگان بیسیم های حرفه ای ایجاد شده است .

TDMA استانداردی است که توانسته است یکی از مشکلات اساسی شبکه های مخابراتی را که همانا کمبود فضای فرکانسی است برطرف نماید . در این روش هر دو تایم اسلات بر روی یک فرکانس مدوله یا سوار می شود . یعنی با یک فرکانس و ایجاد تاخیر زمانی بسیار اندک بین دو مشترک بدون اینکه قابل احساس باشد آنها را به خوبی پوشش می دهد .

سه نوع روش معمول جهت انتقال اطلاعات عبارتند از :

1-      FDMA

دسترسی چندگانه تقسیم فرکانسی که هر تماس را بر روی یک فرکانس مجزا قرار می دهد . در این روش کل طیف فرکانس به چندین کانال تقسیم می شود ، این روش بیشتر جهت سامانه های آنالوگ به کار می رود ولی قابلیت طراحی به صورت دیجیتال را نیز دارد اما کارایی موثری نخواهد داشت .

2-      TDMA

دسترسی چندگانه تقسیم زمانی که هر تماس را به بخشی از یک زمان بر روی یک فرکانس واگذار می کند . از یک پهنای باند 12.5KHz جهت تقسیم زمان به دو بخش استفاده می کند . هر مکالمه 1/2 حجم اشعال نموده و موجب فشرده سازی و افزایش بهره وری می گردد همچنین باعث افزایش تعداد کانالهای هر سلول خواهد شد .این سامانه در باندهای UHF  و VHF در اروپا و آسیا مورد استفاده قرار گرفته است .

3-      CDMA

دسترسی چندگانه تقسیم کدی که به هر تماس یک کد منحصرا اختصاص داده و به کل طیف پخش می کند . . CDMA یک تفاوت کلی با سامانه  TDMA دارد در این روش بعد از تبدیل سیگنالها به دیجیتال آنها را بر روی کل پهنای باند موجود انتشار می دهند .و همچنین به هر تماس و سیگنال یک کد منحصر به فرد اختصاص می دهند. در این حالت گیرنده نیز جهت بازیابی اطلاعات از کد مشابه مختص هر تلفن استفاده می نماید .